غزل شمارهٔ ۶۶۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به عشق و غم خود می‌پردازد و بیان می‌کند که زندگی‌اش تحت تأثیر محبوبش قرار دارد. او به خاطر فراق محبوب، شادمانی‌اش را از دست داده و از هر نوع لذت مادّی مانند شراب و کباب نیز دست کشیده است. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که همه چیز را فدای عشق محبوب کرده و هیچ چیز در این دنیا و آن دنیا برای او ارزش ندارد جز عشق او. در پایان، شاعر به عطار یادآوری می‌کند که در زمانه او، کسی به اندازه محبوبش بی‌نظیر نیست.