غزل شمارهٔ ۶۹۶ عطار
عطار نیشابوری / غزلیات / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
ای جهانی پشت گرم از روی تو
میل جان از هر دو عالم سوی تو
صد هزاران آدمی را ره بزد
مردم آن نرگس جادوی تو
لاابالی‌وار خوش بر خاک ریخت
آب روی عاشقان ابروی تو
سر برون کن تا ببینی عالمی
هر یکی را شیوه‌ای در کوی تو
دست دور از روی تا پروانه‌وار
پای‌کوبان جان دهم بر روی تو
ترکتازی کن بتا بر جان و دل
تا شوم از جان و دل هندوی تو
هر شبی وقت سحر عطار را
عطر جان آید نصیب از موی تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تمایل و عشق عمیق شاعر به محبوبش می‌پردازد. او از جذبه و زیبایی محبوب صحبت می‌کند که همه را به خود جلب می‌کند. شاعر به توصیف عشق خود می‌پردازد و از زیبایی و جذابیت محبوبش، که مانند نرگس جادوئی است، یاد می‌کند. او از دل و جان خود برای دیدن محبوبش فداکاری می‌کند و در نهایت به عطر دل‌انگیز او در صبحگاه اشاره می‌کند که نشانه‌ای از عشق و وصل اوست.