غزل شمارهٔ ۷۳۶ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به زیبایی و شیرینی لب معشوق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که زیبایی و جذابیت او منحصر به فرد است. او به رفتارهای نادرست و بدی‌های معشوق اشاره دارد و می‌گوید که با همه دنیا او را مقایسه نمی‌کند. شاعر در عین حال، از قول معشوق می‌گوید که او را ترک کند، اما تأکید می‌کند که چنین چیزی ممکن نیست و او نمی‌تواند به این خواسته عمل کند. سرانجام، اشاره می‌کند که وقتی از عطار عبور کنیم، با زبان شیرین او از صفات دیگران آگاه خواهیم شد.