غزل شمارهٔ ۸۲۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر عشق عمیق و دردناک شاعر نسبت به معشوق است. شاعر به معشوق می‌گوید اگر نقاب از چهره‌ات برداری و خود را نشان بدهی، عاشقان زیادی به تو روی خواهند آورد. او از غم و درد عاشقانه‌اش سخن می‌گوید و می‌افزاید که ای کاش معشوق به راز دل او پی ببرد و عشق را بر او آسان کند. شاعر از سوختن خود در عشق می‌گوید و در عین حال از وعده‌هایی که معشوق داده، اما هنوز محقق نشده، ابراز نارضایتی می‌کند. در نهایت، او آرزو می‌کند که معشوق او را به وصالی برساند که دیگر نیازی به هیچ چیز نداشته باشد.