غزل شمارهٔ ۸۴۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دعوتی است به جستجوی حقیقت و آشنایی با راستی. شاعر می‌گوید که اگر خواهان روشنایی هستی، باید در مسیر حق قرار بگیری و از مستی عشق و وحدت لذت ببری. در این راه، باید خود را فراموش کنی و تنها به تلاش برای فهم حقیقت مشغول باشی. اگر نفس و هوا تو را به انحراف بکشند، باید بدانی که این خود تو هستی که مانع پیشرفتت است. همچنین بر شکستن بت‌های خودپسندی و رهایی از وابستگی‌ها تأکید شده است. در پایان، شاعر به پیروی از سنت‌های پیامبران و نزدیکی به اهل دل دعوت می‌کند تا در این سفر معنوی به موفقیت دست یابند.