(۲) حکایت آن دیوانه که تابوتی دید عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این قطعه شعر، راوی داستان فردی را روایت می‌کند که تابوت یک جوان کشتی‌گیر را حمل می‌کنند. او به مردی دیوانه اشاره می‌کند و از او می‌پرسد که این جوان کی بود. دیوانه توضیح می‌دهد که اگرچه جوان قوی و توانا بود، اما نتوانسته بود از خطر مرگ در کشتی فرار کند و در نبرد با حریفش شکست خورده است. او می‌گوید که این جوان به خاطر عدم آگاهی از خطر، جانش را از دست داده و دیگر نمی‌تواند برگردد. در ادامه، دیوانه به این نکته اشاره می‌کند که در دنیا، وقتی کسی به زمین بیفتد و به سختی بیافتد، امکان بازگشتش خیلی کم است. او بر این باور است که اگر انسان ایمان و هوشیاری نداشته باشد، در مواجهه با مشکلات نمی‌تواند از آن‌ها عبور کند. در نهایت، او بیان می‌کند که زندگی واقعی به شرایط ما بستگی دارد و اگر در زمان حال آگاهی و اراده نداشته باشیم، نمی‌توانیم به زندگی امیدوار باشیم.