جواب پدر عطار
عطار نیشابوری / بخش هفدهم / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
پدر گفتش عزیزا چند گوئی
ز غفلت ملک فانی چند جوئی
چو باقی نیست ملکت جز زمانی
مکن در گردنت بار جهانی
چو بار خود بتنها بر نتابی
ببار خلق عالم چون شتابی؟
ز درویشی چو مردن هست دشوار
ز شاهی چون بمیری آخر کار؟
چو میبینی زوال پادشاهی
عجب میآیدم تا می چه خواهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
پدر به فرزندش میگوید که چرا وقتش را به جستجوی چیزهای فانی و زودگذر صرف میکند. او تاکید میکند که دنیا دائمی نیست و نباید به خود فشار آورد و بار سنگینی بر دوش کشید. پدر به او یادآوری میکند که مرگ برای هر دو گروه، یعنی درویشان و پادشاهان، سخت است و در نهایت همه در برابر فنا قرار خواهند گرفت. در نهایت، او از فرزندش سوال میکند که وقتی زوال حکومت را میبیند، چه چیزی را میخواهد.