(۹) حکایت ابوبکر سفاله عطار
عطار نیشابوری / بخش هفتم / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چنین گفته‌ست بوبکر سفاله
که با او هست پیوسته حواله
همی‌گویند در آبم نشانده
که هرگز تر مگرد ای باز مانده
که گرچه غرقه‌ای امّا چنانی
که گر تر گردی از تَر‌دامنانی
مشو تر گرچه در آبی همیشه
درین معرض چه سنجد شیر بیشه؟
که داند تا درین اندوه مردان
چگونه زار در خونند گردان
اگر این درد بودی حاصل تو
جهانی خون گرفتی از دل تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، بوبکر سفاله به ما می‌گوید که حتی اگر در شرایط سخت و غرق در مشکلات باشیم، نباید ناامید شویم و خود را تسلیم ترس و ناتوانی کنیم. او به این نکته اشاره می‌کند که ادامه دادن و مبارزه کردن در چنین شرایطی از اهمیت زیادی برخوردار است. در واقع، مهم این است که چگونه با این چالش‌ها روبرو شویم و به جای غرق شدن در اندوه، باید روحیه قوی داشته باشیم. اگر این درد به تو منتقل شده باشد، نشان‌دهنده قدرت و عمق احساسات توست و می‌تواند تأثیرگذار باشد.