نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۳۸ - پسر در اثبات شرع به پیر دانا گوید عطار

عطار نیشابوری / دفتر اول / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

کنون ای پیر خواهم رفت دریاب

توئی صورت به نزد ما تو بشتاب

کنون ای باب خواهم رفت دریاب

که گشتم من زحیرت عین غرقاب

کنون ای باب خواهم شد حقیقت

ز دست خود مهل اینجا شریعت

شریعت گوش دار ای عالم دل

که تا مقصود خود بینی تو حاصل

شریعت گوش دار و راز کل بین

تو در عین شریعت نار کل بین

ز نور شرع یابی جان جانان

که بعد هر غمی شادیست آسان

ز نور شرع ره بینی تو روشن

جهان صورتست اینجا چو گلشن

ز نور شرع نور شمس بنگر

که پنهان میشود هر شب بزیور

ز نور شرع مه بگداخت هر ماه

که تا بوئی برد در شرع زین راه

شریعت کوش و آنگه کن طریقت

سوم ره دمزن از عین حقیقت

حقیقت در شریعت میتوان یافت

طریقت در حقیقت نیز بشتافت

که تا دریافت اسرار حقیقت

مسلم نیست بی نور شریعت

کسی کو شرع بشناسد ز اللّه

شریعت هست عین قل هواللّه

مقام ایمنی باشد شریعت

که محو آرد نمودار طبیعت

مقام ایمنی در شرع یابی

که اندر وی تواصل و فرع یابی

مقام ایمنی شرعست دریاب

درِ این خانه بگشادست دریاب

شریعت ایمنی و ساکنی است

که با نور خدائی هست پیوست

مقام ایمنی زو شد پدیدار

کسی کاین را بجان آمد خریدار

مقام ایمنی دارند در ذات

که اندر شرع مییابند اثبات

ز شرع مصطفی حق بین و حق شو

حقیقت اوّلین و آخرین شو

ز شرع مصطفی مگذر زمانی

دمادم تا کنی از وی بیانی

شریعت جوی و جان آزاد گردان

ز حق جان و دلت را شاد گردان

شریعت سرّ عالم برگشود است

ره تحقیق حق اینجا نمود است

شریعت راز دارست از حقیقت

که مخفی میکند عین طبیعت

شریعت حق شناس و راه باطل

رها کن تا شود مقصود حاصل

شریعت حق شناس و حق یقین شو

حقیقت اوّلین و آخرین شو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به بررسی اهمیت شریعت و حقیقت در مسیر spiritual و معنوی می‌پردازد. گوینده از "پیر" درخواست می‌کند تا او را دریابد و از "شریعت" به عنوان راهی برای رسیدن به حقیقت یاد می‌کند. تأکید بر این است که شریعت، مانند نوری است که می‌تواند انسان را به درک عمیق‌تری از روح و جانان برساند. در ادامه، اشاره می‌شود که بدون شناخت شریعت، رسیدن به اسرار حقیقت ممکن نیست و شریعت خود به عنوان مقامی ایمن برای انسان‌ها عمل می‌کند. همچنین، بر ارتباط بین شریعت و حقیقت تأکید شده و فرد دعوت می‌شود تا با پیوند به خدا و جدیت در پیروی از شریعت، به درک عمیق‌تری برسد. در نهایت، گوینده به تأکید بر اهمیت پیروی از شریعت و درک حقیقت دعوت می‌کند و این نکته را می‌زند که شریعت و حقیقت به یکدیگر مرتبط هستند و هر یک بدون دیگری کامل نیستند.