بخش ۴۲ - قال النبی صلی الله علیه و آله: «من زار ولدی بطوس فکانما زاربیت الله سبعین مرة» عطار
عطار نیشابوری / مظهرالعجایب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)
این سخن باشد بقول مصطفی
طوف او هفتاد حج دارد بها
همچو عطّارم کمین هندوی او
مرغ روحم زایری در کوی او
فخر من این است کز شهر توام
خادمی سرگشته از بهر توام
فخرانسان خود بملک و جاه نیست
غیر را در پردهٔ دل راه نیست
هست این پرده میان ما و حق
ورنه دارم ملک معنی زیر دلق
من سبق را از علی آموختم
جوهر و مظهر از او اندوختم
جوهرو مظهر ز معنیهای اوست
کاندرین دنیا چو روی او نکوست
ای ترا روئی بهر انسان شده
عالمی در روی تو حیران شده
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به طور کلی دربارهی مقام والای انسان و عشق به خداوند و حقیقت است. شاعر، با اشاره به تاثیر شخصیتهای بزرگ مثل علی و عطار، به اهمیت روحانیت و انسانیت در ارتباط با حق میپردازد. او به افتخار خود به زادگاهش و خدمت به آن اشاره میکند و بیان میکند که ثروت و مقام مادی ارزش چندانی ندارد، بلکه ارتباط روحی و معنوی با حق و دیگران اهمیت دارد. در نهایت، او به زیبایی و عظمت خداوند اشاره میکند و میگوید که وجود او در دنیا حیرتانگیز است.