نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۴۸ - قال النبی صلی الله علیه و آله: «انت اخی فی الدنیا و الاخرة وانت منی بمزلة هرون من موسی» عطار

عطار نیشابوری / مظهرالعجایب / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مسدس محذوف یا وزن مثنوی)

پس مبارک گفت احمد شاه را

کرد آن خورشید روشن ماه را

هر دو همچون ماه و خور تابان شدند

همچو انجم دیگران پنهان شدند

از جبینها گرد رُفتند آن همه

پس مبارکباد گفتند آن همه

زین ولایت مرتضی چون برفروخت

جان اصحاب نبی از رشک سوخت

هر که او با شاه مردان عقد بست

زد بدامان نبی بی شبهه دست

رو تو عقدی بند با ایشان درست

دامن آل نبی را گیر چست

عقد می‌باید که با دینت بود

در جهان نی ظلم ونه کینت بود

پور بوسفیان اگر کرد او خلاف

تیغ ظلم او کرد بیرون از غلاف

گر خلافی کرد با شیر خدا

بود خود آن با خدا و مصطفی

هرکه او ضدّ علیّ مرتضی است

بیشک او ضدّ خدا و مصطفی است

هر که ضدّ حق بود او کافر است

ضدّ حیدر دشمن پیغمبر است

رو تو از اهل خدا آگاه شو

پس بدین مصطفی همراه شو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به شادی و تبریک انتخاب احمد شاه می‌پردازد و رابطه‌ی او با مرتضی (علی) و پیامبر (محمد) را توصیف می‌کند. شاعر به نمادین بودن شخصیت‌ها اشاره می‌کند و از اهمیت پیوستن به آل نبی سخن می‌گوید. او کسانی را که با علی (ع) و حق مخالفت کنند، به کفر و دشمنی با خدا و پیامبر متهم می‌کند و در نهایت دعوت می‌کند تا به اهل خدا بپیوندند و با مصطفی (پیامبر) همراه شوند.