نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۱ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای رحمت و جودِ بینهایت از تو

در هر جزوی هزار آیت از تو

گر جملهٔ آفاق، ضلالت گیرد

ممکن نبود به جز هدایت از تو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها به توصیف رحمت و جود بی‌نهایت خداوند می‌پردازند. شاعر بیان می‌کند که هر جزئی از جهان نشانه‌ای از خداوند است و حتی اگر کل عالم به گمراهی برود، باز هم راه هدایت فقط از جانب او امکان‌پذیر است.