شمارهٔ ۴۸ عطار
عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هم در بر خود خواندگان داری تو
هم از درِ خود راندگان داری تو
هم خوانده و هم رانده فرو ماندهاند
ای بس که فرو ماندگان داری تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به مفهومی اشاره دارند که در یک مکان یا وضعیت، هم افرادی وجود دارند که به آنجا جذب شده‌اند و هم کسانی که از آنجا رانده شده‌اند. درواقع، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که در میان این دو گروه، افرادی هستند که در میانه‌ی این دو حالت گیر کرده‌اند و به نوعی در حالت بلاتکلیفی به سر می‌برند. به طور کلی، این اشعار به وضعیت‌های متنوع انسانی و احساسات مختلف اشاره دارند.