شمارهٔ ۸۱ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به ناشناخته بودن سرنوشت خود اشاره می‌کند و از احساس استیصال و دیوانگی ناشی از بی‌خبری سخن می‌گوید. او به این نکته اشاره دارد که وقتی به علل و دلایل کارها اهمیت ندهیم و فقط به خوب و بد بی توجه باشیم، بهتر است از قید و بندهای خوب و بد رها شویم و او را بپذیریم.