نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸۹ عطار

عطار نیشابوری / باب اول: در توحیدِ باری عزّ شأنه / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

سیر این دل خسته کی شود ازتو مرا

ره سوی تو بسته کی شود از تو مرا

گر زانکه کشی به قهر بندم از بند

امید گسسته کی شود ازتو مرا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به بیان احساس دل‌سوختگی و جدایی شاعر از معشوق می‌پردازند. شاعر از دل خسته‌اش می‌گوید که نمی‌تواند از عشق معشوق فاصله بگیرد و می‌خواهد بداند کی این درد و longing پایان می‌یابد. او به قدرت معشوق اشاره می‌کند و این‌که حتی اگر با قهر از او دور شود، نمی‌تواند امیدش را نسبت به او از دست بدهد.