شمارهٔ ۱۵ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جان گرچه درین بادیه بسیار شتافت
مویی بندانست و بسی موی شکافت
گرچه ز دلم هزار خورشید بتافت
اما به کمالِ ذرّهای راه نیافت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات می‌گوید که با وجود تلاش فراوان و جستجوی زیاد در مسیر زندگی، به نتیجه‌ای مطلوب نرسیده است. او به تصویر مویی اشاره می‌کند که در میان زحماتش به آن برمی‌خورد، و با وجود روشنایی و شور و شوق در دلش، هنوز نتوانسته به کمال و مقصد دلخواهش دست یابد.