شمارهٔ ۱۷ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دل بر سرِ این راه خطرناک بسوخت
جان بر درِ دوست روی بر خاک بسوخت
سی سال درین چراغ روغن کردیم
یک شعله بزد، روغنِ او پاک بسوخت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر از زندگی پرخطر و چالش‌برانگیز خود می‌گوید که برای عشق به دوستش، جان و دل را فدای او کرده است. او به مدت سی سال در تلاش و کوشش بوده تا این عشق را زنده نگه دارد، اما در نهایت، همه چیز به یک شعله‌ای تبدیل شده که روغنش تمام شده و خاموش شده است.