شمارهٔ ۲۱ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
رازی که دل من است سرگشتهٔ آن
وز خون دو دیده گشتم آغشتهٔ آن
تا کی به سر سوزن فکرت کاوم
سِرّی که کسی نیافت سَرْ رشتهٔ آن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این اشعار به احساسات عمیق و رازهایی که در دل شاعر وجود دارد اشاره دارد. شاعر از سرگشتگی و غم ناشی از نگاه کردن به مشکلات و دردهایش سخن می‌گوید و در جستجوی پاسخ یا ریشه این مسائل است، اما به نظر می‌رسد که هیچ‌کس قادر به درک یا یافتن راه حل نیست. احساس ناامیدی و تنهایی در این شعر مشهود است.