شمارهٔ ۲۲ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
شد رنجِ دلم فَرِهْ چه تدبیر کنم
بگسست مرا زِرِهْ چه تدبیر کنم
دردا که به صد هزار انگشت حیل
مینگشاید گِرِهْ چه تدبیر کنم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به بیان غم و اندوه خود پرداخته است. او از وضعیت دشوارش شکایت دارد و می‌گوید که قلبش آشفته است و نمی‌داند چه کار باید بکند. او احساس می‌کند که به بن‌بست رسیده و نمی‌تواند مشکلش را حل کند، حتی با تلاش و تدبیر. در واقع، او در جستجوی راهی برای رهایی از این فشار و درد است.