شمارهٔ ۲۶ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
جان معنی لطف و قهر نتواند بود
دانندهٔ سرِّ دهر نتواند بود
چون هر که چشید زهر در حال بمرد
کس واقف طعم زهر نتواند بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به این معناست که هیچ کس نمی‌تواند همزمان از لطف و محبت و قهر و نفرت برخوردار باشد. همچنین کسانی که طعم زهر را می‌چشند، در آن لحظه می‌میرند و هیچکس نمی‌تواند از تجربه و حس زهر آگاهی پیدا کند. به عبارتی، تجربه‌های دردناک و تلخ به گونه‌ای هستند که فهم واقعی آن‌ها برای دیگران امکان‌پذیر نیست.