شمارهٔ ۲۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از دردی عمیق و نافذ در سینه‌اش صحبت می‌کند که او را به شدت آشفته و سرگردان کرده است. او مدت زیادی است که در جستجوی راهی به سمت نور و حقیقت (تشبیه به چشمه خضر) در تاریکی قدم می‌زند، اما از موقعیت خود آگاهی ندارد و نمی‌داند به کجا باید برود.