شمارهٔ ۳۵ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
هر مویش را هزار سر در غیب است
گر یک شکن از زلف توام کشف شود
چه سود که صد شکن دگر در غیب است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت شعر، شاعر به زیبایی و تاثیر زلف معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که نفع و ضرر حاصل از زلف معشوق در عالم غیب نهفته است و هر موی او به اندازه‌ای تاثیرگذار است که ممکن است مشکلات و مشکلات دیگری نیز در پس آن وجود داشته باشد. اگر حتی یک مشکل از زلف او نمایان شود، این چه فایده‌ای دارد وقتی که صد مشکل دیگر در خفا باقی مانده است؟ این بیانگر پیچیدگی و عمق رابطه عاطفی شاعر با معشوقش است.