شمارهٔ ۲۸ عطار
عطار نیشابوری / باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
نه هیچ کس از قالب دین مغز چشید
نه هیچ نظر به کُنْهِ آن مغز رسید
هر روز هزار پوست زان کردم باز
مغزم همه پالوده شد و مغز ندید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر اشاره می‌کند که هیچ‌کس تاکنون به عمق حقیقت دین دست نیافته است. او بیان می‌کند که هر روز تلاش کرده تا لایه‌های ظاهری و سطحی را کنار بزند، اما هنوز نتوانسته به ماهیت اصلی و مغز دین دست یابد و در نهایت احساس می‌کند که ذهنش از این جستجو خسته و پالوده شده، بدون اینکه به آنچه می‌خواسته برسد.