نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۴ عطار

عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

از جان سیرم ازانک تن می‌خواهد

بی یوسفِ مهر‌، پیرهن می‌خواهد

موری که به سالی بخورد یک دانه

انبار به مُهرِ خویشتن می‌خواهد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از عطش جان خود به زیستن سخن می‌گوید و بیان می‌کند که از دنیا و تن خسته است و تنها در کنار یوسف خود (عشق یا محبوب) می‌تواند آرامش بیابد. همچنین با مثالی از مورچه، به این نکته اشاره می‌کند که حتی موجودی کوچک مانند مورچه نیز بعد از یک سال تلاش، تنها یک دانه مهر و محبت می‌خواهد که نشان‌دهندهٔ ارزشمند بودن عشق و محبت است.