نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰ عطار

عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

نفسی دارم که هر نفس مِه گردد

گفتم که ریاضت دهمش بِهْ گردد

چندان که به جهد لاغرش گردانم

از یک سخن دروغ فربه گردد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به نفسی اشاره می‌کند که هر لحظه به او قدرت و زندگی جدیدی می‌بخشد. او تصمیم می‌گیرد با ریاضت دادن به این نفس، آن را لاغر کند و کنترلش کند، اما متوجه می‌شود که یک سخن دروغ قادر است این نفس را دوباره تقویت کند و به آن زندگی ببخشد. این موضوع نشان‌دهنده ضعف انسان در برابر وسوسه‌ها و تأثیرات ناپسند بر روح و نفس اوست.