نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵ عطار

عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گاهم ز سگ نفس مشوش بودن

گاهم ز سر خشم بر آتش بودن

گفتی: «خوش باش» چون مرا دست دهد

با این همه سگ در اندرون خوش بودن

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به احساسات متناقض اشاره دارد. گوینده گاهی احساس ناآرامی و خشم دارد، مانند یک سگ که نفسش دچار مشکل است یا در شرایطی آتشین قرار گرفته است. اما در عین حال، به او گفته می‌شود که خوش باشد و از لحظات خوب لذت ببرد، هرچند که در دلش نگرانی‌ها و چالش‌هایی وجود دارد. به نوعی، شاعر به تضاد بین خوشی ظاهری و ناآرامی درونی پرداخته است.