شمارهٔ ۱۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از درد و غم خود سخن می‌گوید و می‌گوید که غصه‌هایش جگرش را خون کرده است. او نگران مسیر آینده‌اش است و می‌گوید که دلش هرگز نمی‌تواند طعم شیرین توحید را بچشد، زیرا وسوسه‌ها و نفس‌های بد مثل کژدم به او آسیب می‌زنند.