شمارهٔ ۱۷ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات به درک محزون و بدگمانی نفس انسان اشاره دارند. شاعر بیان می‌کند که نفس مانند سگی بدگمان است که حتی اگر هزار نفر هم برایش بمیرند، او هیچ تغییری نمی‌کند و همچنان زنده و حاضر است. این تصویر به عمق و سختی کشمکش‌های درونی انسان پرداخته و به ناتوانی در تغییر وضعیت نفس اشاره دارد.