شمارهٔ ۲۱ عطار
عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای نفس فرو گرفته سر‌تا‌سر تو
آلوده نجاستِ منی گوهرِ تو
گر در آتش به عمر‌ها می‌سوزی
هم بوی منی زند ز خاکسترِ تو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به وجود و تاثیر خود بر نفس انسان اشاره می‌کند. او می‌گوید که نفس او به خاطر آلودگی‌هایش تحت تاثیر چیزهای ناپسند است. حتی اگر نفس در آتش بسوزد، باز هم بوی آلودگی او از خاکسترش به مشام می‌رسد. به طور کلی، شاعر در تلاش است تا رابطه پیچیده بین نفس و خویشتن را به تصویر بکشد.