شمارهٔ ۳۲ عطار
عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دردا که غرور بود و بسیاری بود
یک یک مویم بتی و زنّاری بود
پنداشته بودم که مرا کاری بود
چه کار و کدام کار پنداری بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به حس غرور و خودبینی خود اشاره می‌کند و از احساس ناامیدی‌اش در برابر واقعیت‌ها می‌گوید. او به این فکر می‌افتد که همه‌ی ویژگی‌هایش، مانند موهایش، تنها ظاهری و فریبنده بوده و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که هیچ کار مهمی در زندگی‌اش انجام نداده است.