شمارهٔ ۳۴ عطار
عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
مسکین دل من تخم طلب کاشته بود
عمری عَلَمِ عِلْم برافراشته بود
از هرچه که پنداشته بود او همه عمر
فی الجمله چه گویم، همه پنداشته بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت، شاعر از حال دل خود سخن می‌گوید و به کاشتن تخم طلب و خواسته‌هایش در دل اشاره می‌کند. او سال‌ها به علم و دانش پرداخته و تلاش کرده است. در نهایت، به این نتیجه می‌رسد که تمامی تصورات و برداشت‌هایش در طول عمرش، خواسته‌ها و آموخته‌های او بوده است.