شمارهٔ ۵ عطار
عطار نیشابوری / باب دوازدهم: در شكایت از نفس خود / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عمری چو فلک ز تگ نمیفرسودم
تا همچو زمین کنون فرو آسودم
صدباره همه گرد جهان پیمودم
چندان که شدم، حجاب من، من بودم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به مدت طولانی و دشواری‌هایی که در زندگی تحمل کرده، اشاره می‌کند. او مانند آسمان (فلک) برای مدت زیادی از ناپایداری‌ها در امان بوده و اکنون مانند زمین آرامش یافته است. او سفرهای زیادی را در دور و بر جهان کرده و در نهایت به این نتیجه رسیده که حجاب و مانع اصلی‌اش، خود او و نفس خودش بوده است.