شمارهٔ ۲ عطار
عطار نیشابوری / باب سیزدهم: در ذمِّ مردمِ ب‍یحوصله و معانی كه تعلّق به / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
هر دل که بجان طریق دمساز نیافت
در ذُلّ بماند و هیچ اعزاز نیافت
اقبال دو کون، ره بدو یافتن است
بیچاره کسی که ره بدو باز نیافت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات بیانگر این است که هر کسی که نتواند راهی برای نزدیکی به معشوق (یا هدف عالی) پیدا کند، در دنیای ذلت باقی می‌ماند و به هیچ افتخاری نخواهد رسید. همچنین، در اینجا به اهمیت سعی و تلاش اشاره شده است؛ که اقبال و خوشبختی واقعی در یافتن راه به سوی معشوق است و فرد بیچاره کسی است که این راه را گم کرده باشد.