شمارهٔ ۱۰ عطار
عطار نیشابوری / باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
دنیا چه کنی چو بیوفا خواهد بود
درخونِ همه خلقِ خدا خواهد بود
گیرم که بقاءِ نوح یابی در وی
آخر نه به عاقبت فنا خواهد بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات بر این نکته تأکید می‌کند که در دنیایی که وفاداری وجود ندارد، همه انسان‌ها رنج می‌کشند و در نهایت، هر چیزی به فنا خواهد رفت، حتی اگر مانند نوح بمانیم. پس از دنیا و تعلقات آن باید هوشیار بود، زیرا سرنوشت محتوم همه چیز نابودی است.