شمارهٔ ۷ عطار
عطار نیشابوری / باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
این دنیای غدار چه خواهی کردن
وین شوکهٔ پرخار چه خواهی کردن
آخر نه پلنگی تو نه خوکی نه سگی
این گلخن مردار چه خواهی کردن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به نوعی به مسائلی از قبیل دشواریهای زندگی و ناپایداری آن اشاره دارد. شاعر به بررسی این میپردازد که در این دنیا با مشکلات و چالشهای مختلف چه باید کرد، و با استفاده از تصاویری مانند پلنگ، خوک و سگ، به ناتوانی انسان در مواجهه با سختیها اشاره میکند. در نهایت، او از بیمفهوم بودن تلاشها در مواجهه با واقعیت تلخ زندگی سخن میگوید.