شمارهٔ ۲۵ عطار
عطار نیشابوری / باب چهاردهم: در ذَمّ دنیا و شكایت از روزگار غدّار / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا کی خود را ز هجر دلبند کشم
غم در دل و جان آرزومند کشم
دردی که فلک ز تاب آن خم دارد
چون دل بنماند دردِ دل چند کشم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به احساس عمیق درد و جدایی از محبوبش اشاره می‌کند. او می‌پرسد تا کی باید این غم و درد را تحمل کند، در حالی که دلش در آرزوی وصال محبوب است. او از شدت این درد می‌گوید که حتی آسمان نیز از آن خم شده است و به این فکر می‌کند که چطور می‌تواند این همه درد را تحمل کند.