شمارهٔ ۲۸ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر احساس بی‌خبری و ناامیدی شاعر هستند. او می‌گوید که در میان کسانی که می‌توانند نظر دهند، او هیچ نظری ندارد و در حالی که دنیا پر از درد و عزا است، او فقط به نوحه‌خوانی مشغول است و توانایی یا تمایل به انجام کار دیگری ندارد. در واقع، این اشعار نشان‌دهنده‌ی یأس و فقدان معنای دیگر در زندگی اوست.