شمارهٔ ۲۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر از نااهلی و بی‌خوبی کسی که با او رابطه دارد سخن می‌گوید و می‌گوید که اگر او را بخورد، خود را به درد و رنج بیشتری می‌اندازد. او به این نااهلی به شدت انتقاد می‌کند و احساس می‌کند که نشستن با این فرد، او را از آتش جهنم هم بیشتر عذاب می‌دهد.