شمارهٔ ۱۸ عطار
عطار نیشابوری / باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر دریایی ز شور بنشانندت
ور تیزتکی چو مور بنشانندت
بنشین که ز خاستن نخیزد چیزی
ور ننشینی به زور بنشانندت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به مفهوم پذیرش و تسلیم اشاره دارد. شاعر میگوید اگر تو را از شوق و هیجان به آرامش بنشانند، یا اگر به سختی وادارت کنند که نشینی، بهتر است که خودت به راحتی بنشینی. در واقع، او به این نتیجه میرسد که نشستن و آرام گرفتن، خود بهتر از تحمیل شدن است.