نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ عطار

عطار نیشابوری / باب شانزدهم: در عزلت و اندوه و درد وصبر گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گر دریایی ز شور بنشانندت

ور تیز‌تکی چو مور بنشانندت

بنشین که ز خاستن نخیزد چیزی

ور ننشینی به زور بنشانندت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم پذیرش و تسلیم اشاره دارد. شاعر می‌گوید اگر تو را از شوق و هیجان به آرامش بنشانند، یا اگر به سختی وادارت کنند که نشینی، بهتر است که خودت به راحتی بنشینی. در واقع، او به این نتیجه می‌رسد که نشستن و آرام گرفتن، خود بهتر از تحمیل شدن است.