شمارهٔ ۱۲ عطار
عطار نیشابوری / باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر نام ونشان من توانستی بود
کس را غم جان من توانستی بود
ای کاش که اسرار دل پر خونم
مسمار زبان من توانستی بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به عشق و درد درون خود اشاره می‌کند. او آرزو دارد که اگر کسی نام و نشان او را می‌شناخت، می‌توانست به غم و رنج او پی ببرد. همچنین، شاعر yearning دارد که رازهای دل پر دردش را بتواند به زبان آورد و به دیگران منتقل کند.