شمارهٔ ۱۲ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ عشق و فداکاری است. شاعر از سوز و شعفی می‌گوید که عشق در وجودش ایجاد کرده و او را مانند شمعی سوزانده است. او به این نکته اشاره دارد که قبل از اینکه به سرنوشت سختی دچار شود، باید تمام وجودش را به عشق تقدیم کند. در واقع، او از بهای عشق و دل‌باختگی صحبت می‌کند.