نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ عطار

عطار نیشابوری / باب بیستم: در ذُلّ و بار كشیدن و یكرنگی گزیدن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

چون کرد شراب شرک و غفلت مستت

عالم عالم، غرور در پیوستت

چندان که مپرس سرفرازی هستت

تاتن بنیوفتی که گیرد دستت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت به موضوع غفلت و شراب اشاره دارد که باعث مستی و نسیان می‌شود. شاعر به فردی که در حال غرور و خودبزرگ‌بینی است، هشدار می‌دهد که این حالت نمی‌تواند پایدار بماند و در نهایت ممکن است به سقوط و افتادن از جایگاه خود منجر شود. به عبارت دیگر، نباید به خود مطمئن باشیم چون پایداری در غرور ممکن است باعث بی‌توجهی و شکست شود.