شمارهٔ ۱۹ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع اشاره دارد که انسان‌ها در زندگی روزمره خود خیلی مشغول خودخواهی و کارهای دنیوی هستند. اما زمانی که دیگران از آنها ناامید شوند و به نوعی مردود شوند، در واقع به حقیقت و ماهیت واقعی خود پی می‌برند و در آن لحظه از نظر معنوی مورد قبول قرار می‌گیرند.