شمارهٔ ۲ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
گر مرد رهی،رَخْت به دریا انداز
سربار، برو، بر سرِ غوغا انداز
با رنج وبلا و محنت امروز بساز
ناز و طرب و عیش به فردا انداز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به این معناست که اگر مردی در راه زندگی با چالش‌ها و مشکلات مواجه است، باید بار خود را به دوش بگیرد و با سختی‌ها روبرو شود. او باید امروز را با زحمت و درد بگذراند و لذت‌ها و خوشی‌ها را برای آینده نگه دارد. به عبارتی، تحمل سختی‌های امروز برای رسیدن به شادی‌های فردا لازم است.