شمارهٔ ۴ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به کم بودن و بی‌اهمیتی چیزها اشاره می‌کند. او می‌گوید که هر چه در این جهان هست، در حقیقت ناچیز و بی‌ارزش است. حتی اگر دنیا به نظر زیبا و خوشایند بیاید، در نهایت همه چیز به نوعی بی‌معنا و فاقد ارزش واقعی است.