نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

عمری به هوس گذاشتی خیز و برو

سر برکِه و مِه فراشتی خیز و برو

زین بیش جهان نمیرسد حصهٔ تو

چون نوبت خویش داشتی خیز و برو

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر از خواننده دعوت می‌کند که از آرزوهای دنیوی و وسوسه‌ها دست بکشد و به سوی تجربیات تازه و معانی عمیق زندگی برود. او تأکید می‌کند که وقت محدود است و فرصتی برای تأمل بیشتر نیست، بنابراین باید به عمل و حرکت به جلو پرداخته شود.