شمارهٔ ۶ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
عمری به هوس گذاشتی خیز و برو
سر برکِه و مِه فراشتی خیز و برو
زین بیش جهان نمیرسد حصهٔ تو
چون نوبت خویش داشتی خیز و برو
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر از خواننده دعوت میکند که از آرزوهای دنیوی و وسوسهها دست بکشد و به سوی تجربیات تازه و معانی عمیق زندگی برود. او تأکید میکند که وقت محدود است و فرصتی برای تأمل بیشتر نیست، بنابراین باید به عمل و حرکت به جلو پرداخته شود.