شمارهٔ ۸ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و دوم: در روی به آخرت آوردن و ترك دنیا كردن / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
چون قاعدهٔ بقای ما عین فناست
بر عین فنا کار بنتوان آراست
برخیز که آن زمان که بنشستی راست
چه سود که نانشسته بر باید خاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این ابیات به این نکته اشاره دارند که زندگی و وجود ما در نهایت به زوال و فنا منتهی می‌شود. بنابراین، نمی‌توان بر چیزی که فانی است پایدار و محکم بنا نهاد. در نهایت، شاعر می‌گوید که باید از مواقع بیکار و نشسته برخیزیم و به کار و تلاش بپردازیم، زیرا فقط نشستن و انتظار فایده‌ای ندارد.