شمارهٔ ۱۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات شاعر به گذر سریع عمر و بی‌خبری از آن اشاره می‌کند. او می‌گوید که عمرش مانند بادی گذشته و اکنون به پیری رسیده است. روزهای جوانی به پایان رسیده و شب مرگ نزدیک است، و این موضوع باعث نگرانی و درد در دل او شده است.