نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۷ عطار

عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

تا کی باشم گرد جهان در تک و تاز

سیر آمدم از جهان و از آز و نیاز

مرگی که مرا رهاند از عمر دراز

حقا که به آرزوش میجویم باز

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به تفکر درباره زندگی و مرگ می‌پردازد. او از تلاش و کوشش در دنیا خسته است و به دنبال آزاد شدن از این عمر طولانی و سختی‌های آن می‌باشد. او مرگ را به‌عنوان راهی برای رهایی از دست و پای زندگی و آرزوهایش می‌بیند و در عین حال خواهان آن است که به آرزویش دست یابد.