شمارهٔ ۱۷ عطار
عطار نیشابوری / باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
تا کی باشم گرد جهان در تک و تاز
سیر آمدم از جهان و از آز و نیاز
مرگی که مرا رهاند از عمر دراز
حقا که به آرزوش میجویم باز
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این ابیات به تفکر درباره زندگی و مرگ میپردازد. او از تلاش و کوشش در دنیا خسته است و به دنبال آزاد شدن از این عمر طولانی و سختیهای آن میباشد. او مرگ را بهعنوان راهی برای رهایی از دست و پای زندگی و آرزوهایش میبیند و در عین حال خواهان آن است که به آرزویش دست یابد.