شمارهٔ ۲۰ عطار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت از شاعر بیانگر احساس بی‌ارزشی و تنهایی اوست. او می‌گوید که از مال و ثروت دنیا فقط دلی شکسته دارد و هیچ چیز دیگری ندارد. او از خود و دیگران خسته و ناتوان است و حتی یک ذره محبت از دیگران در دلش وجود ندارد. در نهایت، او به یأس و ناامیدی عمیق خود اعتراف می‌کند.